Veelgestelde vragen

Olijfolie wordt ingedeeld op basis van een fysisch-chemische analyse en een proeverij/sensorische analyse.

De classificatie van een olijfolie wordt bepaald door kwaliteitskenmerken (dynamische parameters die zich in de loop van de tijd ontwikkelen, waaronder onder andere sensorische analyse en zuurgehalte) en zuiverheidskenmerken (waaronder onder andere de samenstelling van vetzuren en sterolen), die zijn vastgelegd in EU-verordening 2022/2104*.

Op basis van de verschillende resultaten en de daaropvolgende verwerking wordt de olie als volgt geclassificeerd:

• Extra vierge olijfolie (vastgesteld door middel van tests en proeverij)

• Vierge olijfolie (vastgesteld door middel van tests en proeverij)

• Lampante olijfolie (vastgesteld door middel van tests en proeverij)

• Geraffineerde olijfolie

• Olijfolie van geraffineerde olijfolie en olijfolie van eerste persing of extra olijfolie van eerste persing (op de markt gebracht als olijfolie)

• Ruwe olijfolie van afvallen

• Geraffineerde olijfolie van afvallen

• Olijfolie van afvallen (olie van geraffineerde olijfolie van afvallen en olijfolie van eerste persing)

Fysisch-chemische analyse:

Fysisch-chemische tests worden uitgevoerd op basis van internationaal gestandaardiseerde methoden, die zijn geregeld door EU-verordeningen en de IOC* (International Olive Council). Voor de uitvoering zijn laboratoriummaterialen, reagentia, apparatuur en gekwalificeerd personeel nodig om de verschillende kwaliteits- en zuiverheidsparameters (zuurgehalte, peroxide-index, vetzuursamenstelling, sterolen, enz.) te kwantificeren.

Proeverij:

Net als de fysisch-chemische tests vindt de organoleptische beoordeling (proeverij) van extra vierge olijfolie plaats op basis van een internationale methode*. De proeverij wordt uitgevoerd door een officiële commissie van 8 tot 12 deskundigen, waarbij de positieve eigenschappen (fruitig, scherp en bitter) en de tekortkomingen van het monster worden beoordeeld. Bij de sensorische analyse worden zowel de tekortkomingen als de positieve eigenschappen van de fruitigheid vastgesteld.

*Gebaseerd op de verschillende bestaande wetten met betrekking tot de eigenschappen van olijfolie en op internationale normen zoals die van het IOC en de Codex.

Extra vierge olijfolie is een olie die uitsluitend via mechanische of fysische processen wordt gewonnen, zonder dat de olie daarbij wordt gewijzigd. Ze wordt gewonnen uit de vruchten van de olijfboom en mag alleen worden behandeld door wassen, malen, decanteren (bezinken), centrifugeren en filtreren. Er worden geen chemische processen of hoge temperaturen gebruikt die de olie zouden kunnen veranderen. Binnen deze categorie is extra vierge olijfolie de olie die voldoet aan de kwaliteits- en zuiverheidseisen van de verordening* en geen organoleptische gebreken vertoont.

Extra vierge olijfolie is van hogere kwaliteit dan vierge olijfolie. Hoewel de zuiverheidsparameters aan dezelfde normen voldoen, ligt het belangrijkste verschil in de organoleptische analyse en enkele fysisch-chemische parameters: Olijfolie wordt geclassificeerd als extra vierge olijfolie als deze geen sensorische gebreken vertoont, terwijl bij olijfolie een gemiddelde mate van sensorische gebreken is toegestaan.

Binnen deze categorie is olijfolie dus het op één na hoogste kwaliteitsniveau na extra vierge olijfolie. Er zijn enkele verschillen in de kwaliteitskenmerken, maar de zuiverheidskenmerken zijn hetzelfde. Het belangrijkste verschil ligt

• in de organoleptische analyse, aangezien extra vierge olijfolie geen gebreken vertoont, terwijl olijfolie van eerste persing lichte gebreken kan vertonen, en

• in het gehalte aan vrije vetzuren, <= 0,80 % voor extra vierge olijfolie en <= 2,0 % voor olijfolie van eerste persing.

De categorie lampante-olie betreft een olijfolie van eerste persing die wordt gewonnen uit olijven van mindere kwaliteit en die in vergelijking met olijfolie van eerste persing en extra olijfolie van eerste persing van mindere kwaliteit is. Lampante-olie vertoont organoleptische gebreken en fysisch-chemische eigenschappen waarvan de waarden overeenkomen met deze lage categorie (bijvoorbeeld een zuurgehalte van meer dan 2 %). Om deze reden mag het niet in de detailhandel worden verkocht, aangezien het een verwerkingsproces (raffinage) moet ondergaan om het hoge zuurgehalte en/of de sensorische gebreken te verwijderen. Lampante olie is vóór de raffinage niet geschikt voor menselijke consumptie (net als alle andere geraffineerde oliën: maïsolie, zonnebloemolie, sojaolie, koolzaadolie …).

Geraffineerde olijfolie is het product dat wordt verkregen door de raffinage van lampante olijfolie. Door de raffinage wordt het zuurgehalte van lampante olijfolie verlaagd en worden organoleptische gebreken weggenomen. Hierdoor wordt het een commercieel waardevol product voor menselijke consumptie. Wanneer dit soort olie wordt gemengd met olijfolie van eerste persing of extra olijfolie van eerste persing, wordt het in supermarkten aangeboden onder de benaming „Olijfolie – bestaande uit geraffineerde olijfolie en olijfolie van eerste persing“, zonder de aanduidingen „van eerste persing“ of „extra van eerste persing“.

*Gebaseerd op de verschillende bestaande wetten met betrekking tot de eigenschappen van olijfolie en internationale normen zoals die van het IOC en de Codex.

Ja, olijfolie is uitstekend geschikt voor het bereiden van bijna alle gerechten en kan de gerechten zelfs gezonder maken! Door de hoge oxidatieve stabiliteit van olijfolie (extra vierge en olijfolie) is deze geschikt voor alle bereidingswijzen. Olijfolie is vanwege zijn hogere rookpunt (de temperatuur waarbij de olie begint te roken) ideaal voor koken op hoge temperaturen, zoals braden, bakken en grillen. Extra vierge olijfolie heeft daarentegen een lager rookpunt, waardoor deze ideaal is voor koken op middelhoog tot laag vuur en voor recepten zonder koken.

Vanwege zijn veelzijdigheid is olijfolie een ideale keuze om mee te koken. Voor bakken en braden op hogere temperaturen is vooral de olijfolie die bestaat uit geraffineerde olijfolie en olijfolie van eerste persing geschikt, omdat het rookpunt hoger ligt dan dat van extra vierge olijfolie.
Extra vierge olijfolie is daarentegen een goede keuze voor koken op middelhoog tot laag vuur en voor recepten waarbij niet gekookt hoeft te worden. Omdat olijfolie bovendien rijk is aan tocoferolen (vitamine E), wordt het in veel delen van de wereld ook gebruikt als ingrediënt in cosmeticaproducten.

Het rookpunt van een olie is de temperatuur waarbij de olie door overmatige hitte begint te ontleden en er met het blote oog rook zichtbaar wordt. Deze temperatuur ligt bij ongeveer 185 °C voor extra vierge olijfolie en bij ongeveer 200 °C voor olijfolie.

Extra vierge olijfolie wordt gekenmerkt door aroma’s van verse kruiden, groenten en fruit, met smaakprofielen die variëren van mild tot complex. Fruitigheid, bitterheid en pittigheid worden beschouwd als positieve eigenschappen van extra vierge olijfolie. Voor een harmonieuze mix van extra vierge olijfolie is het belangrijk dat deze intensiteiten in balans zijn. De typische bittere en scherpe smaak van extra vierge olijfolie is te danken aan de aanwezigheid van fenolverbindingen. Fenolverbindingen dragen niet alleen bij aan de karakteristieke smaak, maar voorkomen ook oxidatie en zijn, wat vanuit voedingsfysiologisch en functioneel oogpunt het belangrijkst is, geassocieerd met talrijke gezondheidsvoordelen.
De fruitigheid van extra vierge olijfolie wordt bepaald door vluchtige verbindingen (voornamelijk aldehyden, ketonen, esters, enz.) die het resultaat zijn van metabolische processen. Deze processen worden beïnvloed door verschillende factoren, waaronder de olijvensoort, de geografische herkomst en het klimaat. Goede landbouwpraktijken spelen een cruciale rol bij het behoud en de ontwikkeling van de fruitigheid van extra vierge olijfolie. Ook de olijfoliefabriek en de keuze van temperatuur en timing zijn van cruciaal belang.

Koudgeperst betekent dat tijdens het proces van de oliewinning uit de olijven in de molens de temperatuur in verschillende fasen wordt gecontroleerd en nooit hoger is dan 26 °C. Dit is aantoonbaar, mits de olie afkomstig is van een molen die deze temperatuur gedurende het gehele proces controleert en er controlerapporten zijn die dit bevestigen. Het verbetert de kwaliteit van het eindproduct, want als het extractieproces bij hogere temperaturen wordt uitgevoerd, verliest de olie aroma’s (vluchtige verbindingen) en zijn de organoleptische eigenschappen slechter dan bij koud geëxtraheerde olie.
Koudgeperste olie is van hogere kwaliteit. De opbrengst is echter lager, omdat er per kilogram olijven minder olie wordt gewonnen dan wanneer de extractie bij hogere temperaturen plaatsvindt. Deze methode is gebruikelijk. De producenten zijn zich er over het algemeen van bewust dat kwaliteit voorop staat en voeren doorgaans een koude extractie uit. Wat de terminologie betreft, worden de twee termen “koud geëxtraheerd” en “koudgeperst” als synoniemen gebruikt, waarbij de laatste verwijst naar het gebruik van een pers door de molen. Tegenwoordig zijn er echter nog maar heel weinig molens met persen.

Wanneer bakolie wordt blootgesteld aan hitte, licht en zuurstof, kan deze oxideren. Dit kan ertoe leiden dat de olie onaangenaam gaat smaken en ranzig wordt. Hoe beter een olie bestand is tegen reacties met zuurstof en tegen bederf, hoe geschikter deze is om mee te koken. Deze eigenschap wordt gemeten als oxidatieve stabiliteit, die door veel olie-experts wordt beschouwd als de beste indicator voor de prestaties van een olie bij het koken. De oxidatieve stabiliteit van olijfolie is hoger in vergelijking met andere plantaardige oliën, en dit is te danken aan het volgende:
• De uitgebalanceerde samenstelling van vetzuren (hoofdbestanddelen), gekenmerkt door een hoog gehalte aan oliezuur (omega-9), een redelijke hoeveelheid linolzuur (omega-6) en alfa-linoleenzuur (omega-3) en een beperkte hoeveelheid verzadigde vetzuren. In olijfolie is oliezuur, een omega-9-vetzuur, het belangrijkste bestanddeel, met een gehalte van doorgaans 60,00 % tot 80,00 %. Enkelvoudig onverzadigde vetten zoals oliezuur zijn oxidatiestabieler dan de meervoudig onverzadigde vetten in andere eetbare oliën zoals maïs-, soja- en distelolie.
• De aanwezigheid van antioxidatieve micronutriënten zoals tocoferolen (vitamine E) en fenolverbindingen, die een antioxiderende werking hebben en helpen de vetten tegen oxidatie te beschermen.

Olijfolie bevat ongeveer 30 fenolverbindingen die hart- en vaatziekten en oxidatieve stress tegengaan. Op basis van onze gegevens zou de referentie-extra vierge olijfolie van Bertolli een polyfenolgehalte van ongeveer 300 – 350 mg/kg, tot 400 mg/kg kunnen hebben. Daarentegen is bij olijfolie van de kwaliteitsklasse “Olijfolie – bestaande uit geraffineerde olijfolie en extra vierge olijfolie” door het raffinageproces een aanzienlijke vermindering van de fenolverbindingen waarneembaar.
Verschillende factoren, van intrinsieke tot agronomische, beïnvloeden het gehalte aan fenolverbindingen. Hiervan bepaalt de genetica van de olijvensoorten het polyfenolpotentieel en er is een grote verscheidenheid aan soorten. De genetische samenstelling van de olijfboom bepaalt het polyfenolpotentieel van de olie, aangezien genen betrokken zijn bij de synthese van deze stoffen in de vrucht. Sommige olijvensoorten, zoals Picual en Coratina, produceren oliën met een hoog polyfenolgehalte, terwijl dit bij andere niet het geval is. Arbequina-oliën hebben daarentegen een lager gehalte. Aan de andere kant onderscheiden sommige Italiaanse soorten, waaronder Coratina, zich door een hoog polyfenolgehalte, dat de typische bittere smaak veroorzaakt. Bovendien vindt de opbouw van polyfenolen in olijven vroeg plaats en kan deze tijdens de groeiperiode veranderen, waarbij het gehalte later, aan het begin van de vruchtrijping, weer kan afnemen. De oogst van de vruchten beïnvloedt dus het polyfenolgehalte. Ook pedoklimatologische factoren zouden een doorslaggevende rol kunnen spelen.

Biologische olijfolie is afkomstig uit de biologische landbouw, die tot doel heeft olijfolie van eerste persing en extra vierge olijfolie te produceren zonder gebruik te maken van chemische producten (meststoffen, herbiciden of pesticiden, met uitzondering van enkele producten waarvoor het gebruik is toegestaan), en zo bij te dragen aan de bescherming van de natuurlijke hulpbronnen en de biodiversiteit.
De biologische producten zijn gecertificeerd volgens specifieke biologische voorschriften, die garanderen dat aan alle eisen in alle stappen van de toeleveringsketen wordt voldaan. Het biologische logo staat op de etiketten van deze producten.

Oogst: Op het noordelijk halfrond worden de olijven vanaf eind oktober/begin november van de olijfboom geoogst en is de oogst in februari/maart voltooid. Op het zuidelijk halfrond duurt de oogst van april tot juli.

Transport: Om olie van hoge kwaliteit te verkrijgen, moeten de olijven zo snel mogelijk (op dezelfde dag) naar de molen worden vervoerd en zo kort mogelijk worden opgeslagen, zodat ze zo snel mogelijk kunnen worden verwerkt (maximaal 24 uur). Deoleo heeft overeenkomsten met geselecteerde molens en controleert deze jaarlijks om er zeker van te zijn dat ze aan de afgesproken kwaliteitsnormen voldoen.

In de molen vinden de volgende processen plaats:

Wassen: De blaadjes worden verwijderd en de olijven worden indien nodig gewassen.

Sorteren, wegen en malen: Het doel van het malen is om de olijven te vermalen, zodat de kleine oliedruppeltjes in de vrucht vrijkomen.

Roeren: De pasta wordt langzaam geroerd om de olie te scheiden van water en vaste stoffen. Om hoogwaardige oliën te verkrijgen, mag de temperatuur van de massa niet hoger zijn dan 26 °C en mag het proces niet langer dan 90 minuten duren.

Centrifugeren: De vloeibare massa wordt gescheiden van de vaste.

Decanteren: De olie wordt in de decanteerpot gegoten, waar deze 24 – 48 uur blijft, met als doel alle fijne onzuiverheden af te scheiden. Als de olie wordt gefilterd, gebeurt dit na het decanteren. De filtratie wordt uitgevoerd om vocht en onzuiverheden te verwijderen.

Testen en proeven: Het testen wordt uitgevoerd in het interne laboratorium en de proeverij wordt uitgevoerd door een panel van experts. De olijfolie wordt vervolgens geclassificeerd als lampante olie, extra vierge.

85 % van de totale olieproductie is afkomstig van slechts 8 variëteiten, terwijl er alleen al in Spanje meer dan 260 olijvensoorten zijn en in Italië meer dan 300 verschillende olijvensoorten bekend zijn.

De 4 meest voorkomende Spaanse olijvensoorten onderscheiden zich door de volgende kenmerken:

• Picual: De meest voorkomende variëteit in Spanje en wereldwijd. Vooral te vinden in Jaén, Córdoba en Granada. De naam verwijst naar de puntige vorm aan het uiteinde van de olijf. De olie is fruitig. Ze is sterk bitter en matig pittig. De Picual-variëteit heeft het hoogste gehalte aan enkelvoudig onverzadigde vetten en polyfenolen (antioxidanten), wat haar een hoge oxidatiebestendigheid geeft.
• Arbequina: Een inheemse variëteit uit Catalonië, waarvan de teelt zich echter wereldwijd heeft verspreid. Arbequina-olie is vloeibaar en zoet, licht bitter en kruidig. Ze heeft over het algemeen fruitige aroma’s van banaan, olijf, appel en amandel. De Arbequina-variëteit heeft een lager gehalte aan polyfenolen (antioxidanten) en een lager gehalte aan enkelvoudig onverzadigde vetten (oliezuur), wat leidt tot een lagere oxidatiebestendigheid.
• Hojiblanca: Wordt voornamelijk geteeld in de provincies Córdoba, Málaga, Granada en Sevilla. De naam verwijst naar de kleur van de bladeren. Het onderscheidt zich door aroma’s van vers gemaaid gras, artisjokken en aromatische kruiden. Licht bitter met een lokale scherpte. De Hojiblanca-variëteit heeft een hoog gehalte aan enkelvoudig onverzadigde vetten (oliezuur), waardoor ze beter bestand is tegen oxidatie.
• Cornicabra: Voornamelijk afkomstig uit de regio’s Toledo, Ciudad Real en Madrid. De naam verwijst naar de gebogen vorm van de olijf, die doet denken aan een geitenhoorn. Hij is zeer fruitig en heeft een uitgesproken appelaroma. Qua smaak vertoont hij nuances van verse kruiden en olijfbladeren met een licht bittere smaak. De Cornicabra-variëteit heeft een hoog gehalte aan enkelvoudig onverzadigde vetten (oliezuur), wat hem beter bestand maakt tegen oxidatie.

De meest voorkomende olijvensoorten uit Italië:

• Frantoio: Deze soort wordt op grote schaal geteeld in Toscane en staat bekend om zijn evenwichtige smaakprofiel met fruitige, licht peperige tonen.
• Leccino: Van Leccino-olijven, een andere Toscaanse soort, wordt een milde en delicate olie gemaakt, die vaak met andere soorten wordt gemengd.
• Moraiolo: Deze variëteit komt voornamelijk voor in Midden-Italië, met name in Umbrië, en wordt gewaardeerd om zijn intense smaak en hoge gehalte aan polyfenolen.
• Taggiasca: Deze olijven komen oorspronkelijk uit Ligurië, zijn klein en worden vaak gebruikt voor de productie van zoete, delicate oliën en als tafelolijven.
• Coratina: Deze variëteit wordt voornamelijk in Apulië geteeld en staat bekend om zijn krachtige en fruitige aroma, dat vaak gepaard gaat met een kruidige afdronk.
• Nocellara del Belice: Deze olijven komen uit Sicilië en worden zowel voor olie als voor consumptie gebruikt. Ze bieden een rijke, boterachtige smaak. De meest voorkomende variëteiten uit Griekenland:
• Koroneiki: Deze olijven komen voor op de Peloponnesos, Zakynthos, Kreta en Samos en worden gekenmerkt door een intens fruitaroma met kruidige en groene tomatentonen, een middelintensieve, kruidige en bittere smaak en een krachtige groene kleur.
• Adramantini: Deze olijven komen vooral voor in de omgeving van Mytilene. Hun olie kenmerkt zich door een aroma van vers gemaaid gras, gecombineerd met accenten van artisjok en amandel.
• Kalamon: Wijdverspreid in Messenië, Lakonië en Lamia, kenmerkt de olie zich door een middelintensieve fruitigheid met tonen van rijpe olijven en heeft een groenachtig-gele kleur.

De meest voorkomende olijvensoorten uit Portugal:

• Cobrancosa: Wijdverspreid in Trás-os-Montes, wordt de olie gekenmerkt door kruidige tonen met accenten van vers gras en groene appel, evenals een evenwichtige bitterheid en scherpte.
• Galega Vulgar: De belangrijkste olijvensoort in Portugal, die ongeveer 80% van het totale olijventeeltgebied beslaat, wordt gekenmerkt door tonen van appel, delicate bloemige nuances en aromatische kruiden zoals rozemarijn en lavendel.

De meest voorkomende olijvensoorten uit Tunesië:

• Chemlali: Ongeveer 60% van het olijventeeltgebied van het land wordt bedekt door Chemlali. De olie die hieruit wordt gewonnen, wordt gekenmerkt door een matig-lage, kruidige fruitigheid met tonen van gedroogd fruit; de smaak is zoet en licht kruidig, en de kleur is goudgeel.
• Chétoui: Komt veel voor aan de noordkust van Tunesië. De smaak is robuust en complex, met uitgesproken bittere en kruidige accenten. De kleur is diepgroen.

Bij Deoleo is het blenden (mengen) een belangrijk proces dat zorgt voor een consistent smaakprofiel en de kwaliteit die consumenten verwachten. We beschikken over een wereldwijde sensorische kaart waarmee we de smaakvoorkeuren en -profielen van olijfolieconsumenten over de hele wereld in kaart brengen. Meesterblenders stellen blends samen om verschillende olijfoliecombinaties te ontwikkelen voor verschillende smaken en smaakpapillen.
Ons kwaliteitsteam reist de wereld rond op zoek naar de perfecte oliën om de gewenste smaak te bereiken. Waarom al deze moeite? Het mengen van olijfolie uit verschillende regio’s helpt ons de aroma’s in balans te brengen en een gelijkmatiger smaak te bereiken. Onze meesterblenders proeven de verschillende oliën en identificeren (en verwerpen) snel die oliën die gebreken zouden kunnen vertonen, zoals een ranzige geur of een muffe smaak. Vervolgens analyseren en bepalen ze het karakteristieke smaakprofiel van elke afzonderlijke olie.
Met de geselecteerde oliën creëren de ‘maestros’ de mengsels die ze voor ogen hadden. Ze werken zorgvuldig en testen verschillende mengsels. Het is een intensief proces om de perfecte combinatie te bereiken. Elk mengsel moet unaniem worden goedgekeurd door een panel. Een panel van 8 tot 12 proevers zorgt ervoor dat de olie echt aan dit sensorische profiel voldoet. Na goedkeuring door het panel wordt het mengsel geproduceerd en gebotteld.

Het raffinageproces bestaat uit een reeks stappen of behandelingen om lampante olijfolie om te zetten in consumeerbare geraffineerde olijfolie. De belangrijkste doelstellingen van deze processen zijn:
• Het verwijderen van vrije vetzuren;
• Het verwijderen van stoffen zoals lecithinen, fosfolipiden en metalen, die de olie een ongewenst uiterlijk kunnen geven;
• Verdamping bij hoge temperaturen om alle resterende onaangename geuren en smaken te verwijderen die nog in de olie aanwezig zijn.
Alle stappen worden zorgvuldig gecontroleerd en zowel tussenproducten als eindproducten worden streng getest op kwaliteit en naleving van de wettelijke voorschriften.

• Een hoog gehalte aan enkelvoudig onverzadigde vetten (voornamelijk oliezuur), die helpen het LDL-cholesterol (slecht cholesterol) te verlagen en het HDL-cholesterol (goed cholesterol) te verhogen, waardoor ze beter geschikt zijn voor de preventie van hart- en vaatziekten.
• Olijfolie bevat meervoudig onverzadigde vetten, waaronder omega-3 en omega-6, die onmisbaar zijn voor ons lichaam.
• Laag gehalte aan verzadigde vetten, die het LDL-gehalte (slecht cholesterol) in het bloed verhogen.
• Extra vierge olijfolie en vierge olijfolie bevatten polyfenolen, natuurlijke bestanddelen die de organoleptische eigenschappen beïnvloeden en de scherpte en smaak bepalen. Polyfenolen hebben antioxiderende en ontstekingsremmende eigenschappen. Het grootste voordeel van deze verbindingen is hun sterke antioxiderende werking, die onze cellen beschermt door oxidatie tegen te gaan.
• Olijfolie bevat vitamine E, een antioxidant die bijdraagt aan het behoud van het immuunsysteem.

Olijfolie is vanwege de samenstelling van vetzuren over het algemeen gezonder dan zaadoliën. Het bevat een laag gehalte aan verzadigde vetten en een hoog gehalte aan enkelvoudig onverzadigde vetten (voornamelijk oliezuur). Bovendien bevatten extra vierge olijfolie en vierge olijfolie een hoog gehalte aan natuurlijke antioxidanten (polyfenolen), die helpen de bloedvetten te beschermen tegen oxidatieve schade.

Vetzuren worden als volgt ingedeeld:

• Verzadigde vetten: komen voor in dierlijke voedingsmiddelen zoals vlees, vleesverwerkte producten, melk en daarvan afgeleide producten (kaas, ijs). Dit zijn vetten die bij kamertemperatuur stollen. Ze zitten ook in plantaardige oliën zoals kokos- of palmolie (in de vorm van industrieel vervaardigd gebak, hartige snacks en bewerkte producten). De consumptie van verzadigde vetten verhoogt het cholesterolgehalte in het bloed, LDL-cholesterol (slecht cholesterol), wat een van de belangrijkste risicofactoren is voor hartziekten.

• Onverzadigde vetten: komen voor in plantaardige voedingsmiddelen zoals plantaardige oliën (olijfolie, zonnebloemolie of maïsolie). Ook in noten (walnoten, amandelen…) en zaden (sesam, zonnebloem, lijnzaad). Hoewel kokos- of palmolie plantaardige oliën zijn, bevatten ze meer verzadigde vetzuren dan de eerder genoemde plantaardige oliën. Het vervangen van verzadigde vetten door onverzadigde vetten in de voeding helpt om een normaal cholesterolgehalte in het bloed te behouden.

• Enkelvoudig onverzadigde vetten (slechts één dubbele binding): oliezuur is een enkelvoudig onverzadigd vet.

• Meervoudig onverzadigde vetten (twee of meer dubbele bindingen): deze zijn onmisbaar voor ons lichaam, omdat het ze niet zelf kan aanmaken en ze daarom via de dagelijkse voeding moeten worden opgenomen om stofwisselingsprocessen in het hart- en vaatstelsel, het immuunsysteem, de longen enz. te reguleren. Volgens voedingswetenschappers zijn enkelvoudig onverzadigde vetzuren het beste voor ons lichaam en het meest hittebestendig, wat neerkomt op oxidatieve stabiliteit. Gezonde plantaardige oliën die rijk zijn aan enkelvoudig onverzadigde vetzuren (zoals olijfolie) vertonen daarom de beste oxidatieve stabiliteit, en meer oxidatieve stabiliteit leidt tot minder vrije radicalen.

• Transvetten: vetten die ontstaan bij de industriële verwerking van bepaalde voedingsmiddelen bij hoge temperaturen. De consumptie van transvetzuren heeft een negatiever effect op het lichaam dan verzadigd vet, omdat het de LDL-cholesterol- en triglyceridenwaarden verhoogt en de HDL-cholesterolwaarden (goed cholesterol) in het bloed verlaagt. De aanwezigheid ervan in olijfolie is zeer gering.

Hoewel velen denken dat alleen extra vierge olijfolie alle voordelen van de mediterrane keuken biedt, hebben zowel extra vierge olijfolie als gewone olijfolie (een mengsel van geraffineerde olijfolie, vierge of extra vierge olijfolie) talrijke gezondheidsvoordelen. Beide bevatten veel oliezuur (omega-9), redelijke hoeveelheden linolzuur (omega-6) en alfa-linoleenzuur (omega-3) en een beperkte hoeveelheid verzadigde vetzuren, die bijdragen aan een gezond hart.
Hoewel extra vierge olijfolie in vergelijking met gewone olijfolie een hoger gehalte aan antioxidanten heeft, zijn beide rijk aan fenolverbindingen en tocoferolen (vitamine E), die bekend staan om hun werking tegen hart- en vaatziekten en oxidatieve stress, evenals voor de verbetering van het algemene welzijn. Enkelvoudig onverzadigde vetzuren: het belangrijkste vetzuur in olijfolie, oliezuur (omega-9), wordt in verband gebracht met de vermindering van risicofactoren voor verschillende aandoeningen, zoals hypercholesterolemie en hoge bloeddruk, die bijdragen aan het risico op hartziekten.

De vetzuursamenstelling van olijfolie, die rijk is aan enkelvoudig onverzadigde vetzuren, draagt in belangrijke mate bij aan de gezondheidsvoordelen ervan. Deze gunstige samenstelling blijft stabiel bij verhitting tijdens normale kookpraktijken, zowel thuis als in een restaurant.
Langdurige verhitting bij hoge temperaturen kan echter oxidatieprocessen versnellen, waardoor vitamines en vetzuren kunnen worden afgebroken. Daarom wordt aanbevolen om olijfolie niet gedurende langere tijd te gebruiken bij temperaturen boven het rookpunt.

Extra vierge olijfolie is van hogere kwaliteit. Binnen deze categorie moet extra vierge olijfolie voldoen aan de in de verordening* vastgelegde kwaliteits- en zuiverheidsnormen en mag bovendien geen organoleptische gebreken vertonen. Hoewel de zuiverheidsparameters consistent zijn, ligt het belangrijkste verschil tussen extra vierge olijfolie en olijfolie in de organoleptische analyse en enkele fysisch-chemische parameters. Extra vierge olijfolie wordt als zodanig geclassificeerd als deze geen gebreken vertoont, terwijl olijfolie een matige mate aan gebreken mag vertonen.

*Gebaseerd op de verschillende bestaande wetten met betrekking tot de eigenschappen van olijfolie en internationale normen zoals die van het IOC en de Codex.

De kleur hangt uitsluitend af van de rijpheid van de olijf: groene olijven bevatten meer chlorofyl, wat leidt tot groene olie, terwijl rijpe olijven, die geen chlorofyl meer bevatten, gele olie opleveren. De kleur van olijfolie verandert in de loop van de tijd.

Niet de smaak bepaalt de kwaliteit, maar de sensorische analyse. Er zijn veel oliën met verschillende organoleptische eigenschappen – sommige zijn heel zacht en zoet, andere heel fruitig en weer andere heel bitter en kruidig – en het hangt af van de persoonlijke smaak van het individu.

Er bestaat geen thuistest om de authenticiteit van olijfolie te controleren, aangezien veel oliën en vetten in de koelkast stollend kunnen worden. Dit is een verschijnsel dat wordt beïnvloed door de samenstelling van de vetzuren. Vetzuren in olijfolie zijn gebonden aan glycerinemoleculen en vormen triglyceriden. Het vriespunt van deze triglyceriden varieert afhankelijk van de samenstelling van de vetzuren. De belangrijkste vetzuren in olijfolie zijn oliezuur, palmitinezuur, linolzuur en stearinezuur, elk met een eigen vriespunt van ongeveer 20 °C tot onder 0 °C. Het meest voorkomende triglyceride in olijfolie, dat bestaat uit drie oliezuurmoleculen, bevriest bijvoorbeeld bij 5,5 °C.
Geen enkele olijfolieverordening ter wereld voorziet in een dergelijke test om de authenticiteit van olijfolie te controleren.

Duurzaamheid vormt een van de pijlers van ons bedrijfsmodel en heeft voor ons de hoogste prioriteit. Daarom heeft Deoleo in 2018 een duurzaamheidsprotocol voor de productie van extra vierge olijfolie ingevoerd. Ons doel is het bevorderen van een holistische benadering van duurzaamheid tussen olijventelers en olijfoliemolens, in overeenstemming met de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) van de VN. We onderhouden bijvoorbeeld langdurige partnerschappen met meer dan 50.000 boeren en meer dan 80 oliefabrieken, verspreid over 7 landen, en werken samen met hen gericht aan het aanpassen van olijfbomen en de olijventeelt aan de klimaatverandering en het evalueren van manieren om zuinig om te gaan met water. Zo heeft 98% van de olijfoliefabrieken maatregelen genomen om water te besparen en hergebruikt 22,85% van de olijfoliefabrieken regenwater.
Deoleo maakt deel uit van het door de EU gefinancierde project SOIL O-LIVE. Het doel is om de milieusituatie van de bodems in olijfgaarden op grote schaal in kaart te brengen. Het project richt zich op de belangrijkste olijventeeltgebieden in het Middellandse Zeegebied. SOIL O-LIVE analyseert de effecten van vervuiling en bodemdegradatie op de bodems van de olijfgaarden, onderzoekt de relatie tussen de gezondheidstoestand van de bodem en de kwaliteit en veiligheid van de olijfolie, implementeert effectieve bodemverbeterings- en ecologische herstelpraktijken en definieert strenge ecologische drempelwaarden voor gezonde Europese olijfgaarden.

Zero Waste houdt in dat ten minste 90 % van het afval dat in de fabriek wordt geproduceerd, niet op een stortplaats terechtkomt. In plaats daarvan wordt dit afval teruggewonnen en krijgt het zo een tweede leven. Deze aanpak vermindert de milieubelasting aanzienlijk door de hoeveelheid weggegooid afval tot een minimum te beperken en de circulaire economie te bevorderen.

Polyethyleentereftalaat (PET) is een thermoplastische hars die geschikt is voor contact met levensmiddelen en daarom ideaal is voor de productie van flessen die de kwaliteit van onze olie behouden. R-PET staat voor gerecycled PET.

Duurzame productie verwijst naar de ontwikkeling van werkwijzen die erop gericht zijn te voorzien in de behoeften van de huidige generatie, door natuurlijke hulpbronnen te gebruiken zonder de beschikbaarheid ervan voor toekomstige generaties in gevaar te brengen. Zo kan ontbossing bijvoorbeeld als een duurzame activiteit worden beschouwd, zolang er maar voor herbebossing wordt gezorgd. Op dezelfde manier kunnen olijfbomen worden geteeld om elk jaar olie te produceren, zolang er logische en evenwichtige praktijken worden gevolgd, het gebruik van meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen alleen wordt toegestaan wanneer dat nodig is en het behoud van de hulpbronnen en de biodiversiteit wordt gewaarborgd.
Traditionele olijfgaarden worden momenteel bedreigd door de verdere ontwikkeling en uitbreiding van de gemechaniseerde of geïndustrialiseerde landbouw, die weliswaar de winstgevendheid van de sector kan verbeteren, maar niet bijdraagt aan het behoud van de traditionele en duurzame productie. De certificering door Intertek garandeert dat Deoleo-producten die als duurzaam worden aangemerkt, voldoen aan de pijlers en criteria van duurzaamheid – vanuit sociaal, economisch, ecologisch en kwalitatief oogpunt. Er zijn andere duurzame producten, maar deze volgen niet noodzakelijkerwijs dezelfde criteria als de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) van de Verenigde Naties. Er wordt echter verwacht dat er in de toekomst nog meer van zullen komen en dat er waarschijnlijk een norm zal komen voor alle producten die zich als duurzaam willen laten certificeren.

Een product afkomstig uit meerdere regio’s garandeert dat de kwaliteit en de smaak door de jaren heen constant blijven. Het maakt je onafhankelijk van de opbrengst, de smaak en de schommelingen in kwaliteit van afzonderlijke landen of variëteiten. Net als elk ander fruit groeien olijven in de natuur en worden ze beïnvloed door het weer en ongedierte. Vertrouwen op één enkele oogst zou leiden tot inconsistenties in kwaliteit en smaak. Mengsels uit meerdere regio’s zijn een uitstekende manier om de beste eigenschappen van elk land te combineren, om zo kwaliteit, consistentie en een evenwichtige smaak te garanderen.
Er zijn verschillen tussen oliën uit verschillende regio’s, omdat naast de verschillende variëteiten met unieke fysisch-chemische en organoleptische eigenschappen ook factoren zoals breedtegraad en jaarlijkse klimatologische omstandigheden een rol spelen. Geen enkele olie is van nature beter dan een andere. Het gaat erom te begrijpen wat elke regio of elk land in een bepaald seizoen produceert, en deze oliën aan te passen aan de voorkeuren van de consument in de doelmarkt. Op het noordelijk halfrond ligt de oogstperiode bijvoorbeeld tussen oktober en januari. Door de import van oliën uit landen op het zuidelijk halfrond (Argentinië, Peru, Chili, enz.) kan Deoleo in maart, april, mei en juni verse of pas geoogste olie inkopen. Op deze manier is het mogelijk om twee keer per jaar vers geoogste en gemalen olijfolie te bottelen.

Olijven komen uit EU-landen zoals Spanje, Italië, Griekenland en Portugal. Olijven worden ook geteeld in andere landen, zoals Tunesië, Argentinië en Chili. Om de consument een product van constante kwaliteit te bieden, hechten wij veel waarde aan de selectie van onze leveranciers.
Aan het begin van het oogstjaar brengen we verschillende geografische gebieden in kaart om inzicht te krijgen in de kwaliteit van de grondstoffen. Door dit karteringsproces zijn we op de hoogte van de sensorische en chemische kwaliteit van de olie en kunnen we de beste grondstoffen voor onze producten selecteren om hun kwaliteit gedurende de gehele houdbaarheidstermijn te garanderen.
We voeren karteringsstudies uit in het hele Middellandse Zeegebied, in Italië, Spanje, Griekenland, Portugal en Tunesië. De afgelopen jaren hebben we, om de klimaatcrisis het hoofd te bieden, ook karteringsstudies uitgevoerd in Latijns-Amerikaanse landen zoals Argentinië en Chili. Op deze manier kunnen we een hoogwaardige mix voor onze producten blijven garanderen door de beste extra vierge olijfolie uit de mediterrane landen en Latijns-Amerika te selecteren.

Bij Deoleo gebruiken we 12 verplichte analysemethoden om de authenticiteit van olijfolie te beoordelen:
• Vrij zuur, peroxidegetal, UV-absorptie, ethylesters en sensorische analyse gelden als kwaliteitsparameters en zijn van essentieel belang voor de classificatie van onze olijfolie.
• Vetzuursamenstelling, sterolen en triterpeendialcoholen, Δ ECN42, stigmastadien, wassen en 2-glycerylmonopalmitinezuur worden geïdentificeerd als zuiverheidsparameters die worden gebruikt om de authenticiteit van onze olijfolie te beoordelen.

Olijfolie heeft een houdbaarheidsdatum, geen uiterste houdbaarheidsdatum. Een uiterste houdbaarheidsdatum geeft aan wanneer een product niet meer geschikt is voor consumptie, omdat het gezondheidsrisico’s kan opleveren. Als de uiterste houdbaarheidsdatum is verstreken, mag het product niet meer worden geconsumeerd. De houdbaarheidsdatum geeft aan dat het product niet langer de volledige kwaliteit biedt die het zou moeten bieden. Het kan enkele van zijn eigenschappen hebben verloren of niet helemaal naar wens zijn.
Bij olijfolie wordt een houdbaarheidsdatum vermeld, die door de fabrikant wordt vastgesteld om te garanderen dat de olie gedurende deze periode alle fysisch-chemische en organoleptische eigenschappen behoudt die overeenkomen met de categorie die op het productetiket staat vermeld. Olijfolie bederft niet, het is altijd eetbaar. Aangezien het echter een product is dat zich in de loop van de tijd ongunstig ontwikkelt, kunnen de smaak en eigenschappen ervan worden aangetast. Samenvattend kan worden gesteld dat de consumptie van olijfolie die lang is bewaard, nooit schadelijk is voor de gezondheid van de consument, maar dat het wel de aroma’s en geuren kan verliezen die het kenmerken.
De kwaliteitsbelofte van Deoleo garandeert dat de gebottelde olijfolie tot het einde van de houdbaarheidsdatum voldoet aan de op het etiket vermelde normen (extra vierge, vierge, enz.), op voorwaarde dat de op het etiket vermelde bewaarcondities worden nageleefd.

De oxidatie van olijfolie wordt versneld door drie belangrijke factoren: zuurstof, temperatuur en licht. Het is raadzaam om olijfolie op een donkere plek te bewaren, bij voorkeur bij temperaturen tussen 13 °C en 20 °C. Bewaar de olie echter niet in de koelkast, want daar wordt ze vast. Dit proces heeft echter geen invloed op de kwaliteit van de olie – ze wordt weer helder zodra ze op kamertemperatuur wordt bewaard. Na opening is het aan te raden om de olie zo snel mogelijk te gebruiken.

Ranzige olijfolie ontstaat wanneer de vetzuren in de olie door oxidatie worden afgebroken. Verschillende omgevingsfactoren kunnen de oxidatie versnellen, zoals blootstelling aan lucht, UV-licht en hoge temperaturen. Hier volgen enkele tips om ranzige olijfolie te voorkomen:

In de winkel: Het kan lastig zijn om te bepalen of een fles olijfolie in het schap van de supermarkt ranzig is, zonder de dop te openen en eraan te ruiken. Gekleurde olijfolieflessen zijn goed, omdat deze tint helpt om licht buiten te houden. Een aanwijzing voor ranzigheid zijn oliën in doorzichtige flessen die bruin worden. Deze hebben waarschijnlijk al lang in het schap gestaan. Controleer voor de aankoop altijd de houdbaarheidsdatum op de fles. Kies een fles die nog voldoende tijd laat om te consumeren.

Thuis: Hoe kan ik thuis vaststellen of de olie ranzig is? Het eerste wat je moet doen na de aankoop van olijfolie, is eraan ruiken. Een goede extra vierge olijfolie heeft een fruitige of plantaardige geur met een vleugje olijf en misschien zelfs een grasachtig aroma. Het ruikt fris en schoon. Een ranzige olijfolie behoudt echter een wasachtige geur, zoals een waskrijtje, stopverf of zelfs oude walnoten.

De volgende stap om ranzige olie te herkennen is proeven. Je moet de olijfolie altijd proeven voordat je deze gebruikt om mee te koken of om een gerecht op smaak te brengen. Ranzige olie smaakt oud en vettig. Het kan ook een bruine kleur hebben.

Het consumeren van ranzige olie is weliswaar niet schadelijk voor de gezondheid, maar biedt niet dezelfde gezondheidsvoordelen als hoogwaardige extra vierge olijfolie. Oxidatie vindt op natuurlijke wijze plaats in het lichaam en de antioxidanten in extra vierge olijfolie helpen beschermen tegen bepaalde ziekten en zelfs tegen veroudering. Ranzige olijfolie bevat echter maar weinig antioxidanten, omdat deze door het oxidatieproces worden afgebroken.

Olijfolie kan bij lage temperaturen troebel worden of zelfs stollen (er vormen zich bezinksels). Dit verschijnsel hangt af van de samenstelling van de vetzuren. Vetzuren in olijfolie komen niet in vrije vorm voor; we vinden drie vetzuren die aan een glycerinemolecuul zijn gebonden en triglyceriden vormen.
Of een olie bij een bepaalde temperatuur stolt, hangt af van de samenstelling van deze triglyceriden. Triglyceriden bevatten een reeks vetzuren. De meest voorkomende in olijfolie zijn: oliezuur, palmitinezuur, linolzuur en stearinezuur. Elk van deze vetzuren stolt bij een bepaalde temperatuur. Het temperatuurbereik loopt van ongeveer 20 °C tot onder 0 °C. Het grootste deel bestaat bijvoorbeeld uit OOO (triglyceride dat bestaat uit een glycerinemolecuul waaraan 3 oliezuurmoleculen zijn gebonden) en het vriespunt daarvan ligt bij 5,5 °C.
Als de temperatuur daalt, wordt de olie troebel of stolt deze, afhankelijk van de stollingstemperatuur van de afzonderlijke vetzuren en hun gehalte. Dit is een natuurlijk proces dat de kwaliteit van de olijfolie op geen enkele manier aantast. Als we het natuurlijke uiterlijk van de olijfolie willen herstellen, volstaat het om de olijfolie op te warmen tot ongeveer 20 °C en te schudden, zodat de vaste delen weer oplossen.

Wij kunnen bevestigen dat onze olijfolie vrij is van pinda’s, amandelen, hazelnoten, walnoten, cashewnoten, pecannoten, paranoten, pistachenoten en macadamianoten. Onze oliën bevatten geen stoffen die bij pinda- en notenallergieën als allergenen worden beschouwd.

Link naar de allergenenverklaring van Deoleo

Olijfolie bevat doorgaans geen allergenen, aangezien het wordt geperst uit olijven, die geen veelvoorkomende allergenen zoals noten, gluten of zuivelproducten bevatten.

Link naar de allergenenverklaring van Deoleo

Olijfolie is van nature glutenvrij. Het wordt rechtstreeks uit olijven geperst en bevat geen ingrediënten die gluten bevatten.

De prijsstijging van olijfolie is vooral te wijten aan twee opeenvolgende misoogsten (2022/2023 en 2023/2024), die hebben geleid tot ongekende prijzen en spanningen op de olijfoliemarkt. Deze misoogsten, die werden veroorzaakt door ongunstige weersomstandigheden, met name hoge temperaturen en een gebrek aan regen, hebben de productie ernstig aangetast, vooral in Spanje, waar de productie met 55 % is gedaald.

Onze producten bevatten geen ingrediënten van dierlijke oorsprong of dierlijke bijproducten (vlees, gevogelte of vis, met inbegrip van schaaldieren, weekdieren, zuivelproducten, eieren en bijenproducten), met inbegrip van additieven en technische hulpstoffen zoals enzymen van dierlijke oorsprong.

Onze sprays bevatten een aerosol waarbij de vloeistof via een drukmechanisme uit de verpakking wordt gespoten, zonder dat er drijfgassen nodig zijn.

Alle soorten pannen die op de markt verkrijgbaar zijn en voldoen aan de EU-eisen met betrekking tot het materiaal waarmee het voedsel in contact komt.

Bertolli Cucina is vanwege zijn veelzijdigheid en samenstelling, en met name vanwege het vetzuurprofiel dat wordt gekenmerkt door een hoog gehalte aan oliezuur, een ideale keuze voor koken op middelhoog tot laag vuur en kan ook worden gebruikt om in te bakken. Frituuroliën daarentegen zijn speciale samenstellingen, voornamelijk zaadoliën, die zijn goedgekeurd voor frituurprocessen.

Olijvenpulpolie is een soort olie die eveneens uit olijven wordt gewonnen. Deze olijvenpulpolie wordt gemaakt van het vet, de pitresten en de schil van de olijven die overblijven bij de productie van andere olijfolie.

Een zaadolie is een plantaardige olie die wordt gewonnen uit de zaden van een plant, en niet uit de vrucht. De meeste plantaardige oliën zijn zaadoliën. Tot de meest voorkomende behoren sojaolie, koolzaadolie, maïsolie, druivenpitolie en zonnebloemolie.